اخبار حوزه

اخبار حوزه: محضر مبارک حضرت آیت الله العظمی روحانی

سلام علیکم؛ به اطلاع می رساند از چندی پیش در شبکه های اجتماعی و برخی وبلاگ ها شاهد نوشته های تمسخر آمیز و لطیفه هایی با موضوعیت ائمه اطهار بودیم که این امر اخیرا ابعاد گسترده تری به خود گرفته است، لذا خواهشمند است نظر خود را نسبت به این موارد اعلام فرمائید.

الف: حکم اهانت و هتک حرمت به ائمه اطهار (سلام الله علیهم) و سایر معصومین (علیهم السلام) چیست؟

ب: وظیفه ما در برخورد با سایت ها و وبلاگ هایی که مطالب تمسخر آمیز نسبت به ائمه اطهار (علیهم السلام) را منتشر می کنند چیست؟

باسمه جلت اسمائه؛ اولا :اگر دشنام دادن به پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهم السلام به نحوی باشد که موجب انکار خدای تعالی گردد، موجب ارتداد است.

ثانیا: اگر فردی به معصومین (علیهم السلام) اهانت کرده باشد بر اساس روایات و بنا بر اجماع فقها، از آنجایی که مشمول قاعده ساب النبی(ص) و الائمه (ع) می شود باید گفت که مسلما جایز القتل است و کشتن او هم متوقف به اذن حاکم شرع نیست. البته در این قبیل موارد باید به گونه ای عمل شود که باعث مفسده بزرگتری نباشد. در ضمن باید به مدیران سایت ها و وبلاگ هایی که مطالب توهین آمیز نسبت به ائمه اطهار و معصومین علیهم السلام را منتشر می کنند تذکر داده شود تا از این اعمال زشت دست بردارند و  همچنین خوب است که شیعیان و دوستداران اهل بیت (علیهم السلام) هم با راه اندازی سایت ها و وبلاگ های مذهبی به نشر فرهنگ اهل بیت (علیهم السلام) و بیان فضائل و مناقب ایشان، اقدام نمایند.

محمدصادق حسینی روحانی

25 جمادی الثانی 1433 ه.ق

منبع: http://www.rohani.ir/page-1618.htm

اخبار حوزه: حضرت آیت‌الله جعفر سبحانی در نوشتاری به تبیین فرخندگی و شومی روزها و شب‌ها از نظر آیات قرآن پرداخته است که بخش نخست آن تقدیم مخاطبان ارجمند می‌گردد.

فرخندگى و شومى روزها در فرهنگ بسيارى از كشورها ديده مى‏شود و اختصاصى به محيط ما يا ديگر جامعه‏ هاى اسلامى ندارد.

اكنون بايد ديد، مسأله شومى روزها اساس منطقى و فلسفى دارد يا نه؟ و آيا در قرآن مجيد و احاديث اسلامى، مى‏توان براى نحوست ايام و سعادت آن‏ها، مدركى به دست آورد؟

نخست مسأله را از »ديدگاه فلسفى« مى‏نگريم.

روزها به‏وسيله گردش زمين به دور خورشيد پديد مى‏آيند، در حقيقت روز و شب مايه خوشبختى انسان‏ها هستند، اگر همه زمان را تاريكى فرا مى‏گرفت، زندگى نابود مى‏شد، و اگر پيوسته روز بود، درجه حرارت بالا مى‏رفت و نظام حيات در كره زمين به‏هم مى‏خورد و بسيارى از پديده‏هاى مثبت و مفيد، نابود مى‏شدند.

فرخندگى و شومى روزها در فرهنگ بسيارى از كشورها ديده مى‏شود و اختصاصى به محيط ما يا ديگر جامعه‏هاى اسلامى ندارد.

اگر بپذيريم كه تنوع زمان از نظر روشنى و تاريكى، معلول تقدير الهى است، و خداوند زمين را به نوعى آفريده كه در پرتو گردش آن به دور خورشيد هميشه نيمى از آن روشن، و نيمى ديگر تاريك باشد، ديگر نحوست و شومى ايام معنى نخواهد داشت.

 و به ديگر سخن: زمان؛ مولود حركت است و رنگ‏آميزى آن به صورت روز و شب به وسيله گردش زمين به دور خورشيد، نوعى وجود و هستى است كه سراپا خير و كمال است. چگونه مى‏توان چيزى را كه ذاتاً خير و كمال است، به خودى‏خود نحس و شوم دانست؟

نتيجه مى‏گيریم: طبيعت زمان در همه‏جا يكسان است و چگونه مى‏شود طبيعت واحده، روزى سعد و روز ديگر نحس باشد؟

كسانى كه روزها را به دو دسته تقسيم مى‏كنند، فرخنده و شوم، هيچ منطق عقلى و دليل فلسفى براى آن ندارند، اگر نگوييم جريان برخلاف آن است. اكنون وقت آن رسيده است كه نظر قرآن را در آن مورد، به دست آوريم.

نظر قرآن در مورد سعد و نحس ايام

دقت در آيات قرآنى به‏روشنى ثابت مى‏كند كه همه ايام فصول چهارگانه مبارك بوده و وسيله تأمين نيازمندى‏هاى انسان هستند، چنان‏كه در آيه »قُل أئِنَّكم لتَكفُرون بالّذى خَلَقَ الأرضَ فى يَوْمَينِ و تَجْعَلُون لَه اَنداداً ذلك ربُّ العالمين. و جَعَل فيها رواسِىَ مِن فوقِها و بارَكَ فيها و قدَّرَ فيها أقواتها فى أربعةِ أيّامٍ سواءً للسّائلين«(1).

بگو: آيا شما به آن‏كس كه زمين را در دور روز آفريد، كفر مى‏ورزيد و براى او همانندهايى قرار مى‏دهيد؟! او پروردگار جهانيان است. او در زمين كوه‏هاى استوارى قرار داد و بركاتى در آن آفريد و مواد غذايى آن را مقدّر فرمود، اين‏ها همه در چهار روز(چهارفصل) بود. درست به اندازه نياز تقاضاكنندگان«!.

ضمائر مؤنث(ها) در آيه، به زمين بر مى‏گردد.

از آيه به دست مى‏آيد كه: خدا در زمين كوه‏هايى پديد آورده و در زمين بركتى قرار داده و در چهار روز)فصل( روزى‏هاى ما را مقدر ساخته است. «أربعة أيّام» كنايه از چهار فصل است و در اين آيه، «يوم» درباره فصل به كار رفته و هر چهار فصل، مايه بركات و تهيه شدن نيازمندى‏هاى انسان است. بنابراين، در اين قسمت، فرقى بين يك روز و روزى ديگر نيست و همگى در تأمين زندگى مؤثرند.

در آيه ديگر مى‏فرمايد:

«الّذى خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ما ترى فى خَلْقِ الرّحمانِ مِن تفاوتٍ فَارْجِعِ البَصَرَ هل ترى مِن فُطُورٍ«(2).

كسى كه هفت آسمان را برفراز يكديگر آفريد و هرگز در آفرينش خداى رحمان، تضاد و عيبى نمى‏بينى، بار ديگر بنگر، هيچ خلل و شكافى در آن نمى‏يابى.

در اين آيه مباركه هر نوع تفاوت و ناسازگارى را در آفرينش نفى كرده كه روزها يكى سعد(فرخنده) و ديگرى نحس(شوم) باشد.

زمان؛ مولود حركت است و رنگ‏آميزى آن به صورت روز و شب به وسيله گردش زمين به دور خورشيد، نوعى وجود و هستى است كه سراپا خير و كمال است. چگونه مى‏توان چيزى را كه ذاتاً خير و كمال است، به خودى‏خود نحس و شوم دانست؟

بررسى آيات ديگر نيز يكنواختى زمان را از نظر هماهنگى تأييد مى‏كند، البته اين مانع از آن نيست كه برخى از آن روزها از فضيلت بيشتر، آن‏هم به خاطر حادثه‏اى كه در آن رخ داده برخوردار باشند.

تا اين‏جا يكسانى ذاتى زمان‏هاى مختلف در انسجام و هماهنگى از نظر خرد و آيات الهى روشن شد ولى آن‏چه گفتيم، مربوط به ماهيت خود زمان است، كه هيچ نوع اختلافى در ماهيت آن نيست.

 اختلاف زمان‏ها از نظر رويدادهاى خوب و بد

درحالى كه آيات پيشين، وحدت ماهيت زمان‏ها را به نوعى ثابت مى‏كند، ولى در عين‏حال، آيات قرآنى، برخى از زمان‏ها و مكان‏ها را مبارك و فرخنده و برخى ديگر را شوم و نحس مى‏نامد، مثلاً شب نزول قرآن را شبى مبارك مى‏خواند و مى‏فرمايد:

«إنّا أنزلناهُ فى ليلةٍ مباركةٍ إنّا كنّا منزلين»(3).

ما قرآن را در شبى مبارك، فرو فرستاديم و ما بيم‏دهندگانيم.

مسلماً اين مباركى و فرخندگى، ذاتى آن شب نبوده، بلكه به خاطر رويدادى است كه در آن اتفاق افتاده و آن نزول قرآن مجيد است.

 درحالى كه آيات پيشين، وحدت ماهيت زمان‏ها را به نوعى ثابت مى‏كند، ولى در عين‏حال، آيات قرآنى، برخى از زمان‏ها و مكان‏ها را مبارك و فرخنده و برخى ديگر را شوم و نحس مى‏نامد، مثلاً شب نزول قرآن را شبى مبارك مى‏خواند و مى‏فرمايد:

«إنّا أنزلناهُ فى ليلةٍ مباركةٍ إنّا كنّا منزلين«(4)ن: 1(5) 3      : ما قرآن را در شبى مبارك، فرو فرستاديم و ما بيم‏دهندگانيم.

مسلماً اين مباركى و فرخندگى، ذاتى آن شب نبوده، بلكه به خاطر رويدادى است كه در آن اتفاق افتاده و آن نزول قرآن مجيد است.

هم‏چنين در برخى از آيات قرآن، روز و يا روزهايى به شومى توصيف شده است، مانند:

«فأرْسَلنا عَليهِم ريحاً صَرْصَراً فى أيّامٍ نَحِساتٍ لِنُذيقَهُم عذابَ الخِزى فى‏الحياةِ الدُّنيا و لَعَذابُ الآخرة أخزى و هم لا ينصرون«(6).

باد تندى را در روزهاى شوم براى آن‏ها(قوم عاد) فرستاديم تا آن‏ها را در دنيا از كيفرى خواركننده بچشانيم و كيفر آخرت، رسواكننده‏تر است و در آن‏جا يارى نمى‏شوند.

در اين آيه روزها(ايام) به شومى(نحسات) توصيف شده، زيرا قوم عاد به‏وسيله بادهاى تند نابود شدند و در حقيقت نحوست آن بالذات نبوده، بلكه به خاطر تندبادى بود كه آن‏ها را ريشه‏كن كرد ولى همان روز در نقاط ديگر كه مشمول عذاب الهى نبودند، به ميمنت و مباركى خود باقى بود.

در آيه ديگر مى‏فرمايد: «انّا أرسلنا عليهم ريحاً صرصراً فى يوم نحس مستمرّ»(7): ما بر آن‏ها(قوم عاد) باد تندى را در روزى شوم و دنباله‏دار فرستاديم.

شومى اين روز نيز ذاتى نبوده، بلكه به خاطر رويدادى بود كه به نابودى قوم عاد انجاميد.

البته در آيه سوره فصلت، از كلمه «ايام»، بهره گرفته شده ولى در آيه سوره قمر از واژه مفرد، يعنى «يوم»، ولى با وصف مستمر(دراز و طولانى) ياد شده است كه طبعاً با تعدد روزها سازگار است و احتمال دارد مراد از «يوم» قطعه‏اى از زمان باشد نه يوم به معناى «روز» در برابر«شب» به دليل اين كه در آيه ديگر مى‏فرمايد:

«سخّرها عليهم سبعَ ليالٍ و ثمانيةَ أيّام حسوماً...».   : باد تند ريشه‏كن كننده‏اى را بر آن‏ها در هفت شب و هشت روز پى‏درپى مسلط ساختيم....

از برخى آيات استفاده مى‏شود كه برخى از حوادث، سبب مى‏شود كه آن روز، روزى مبارك و به يادماندنى و ماندگار اعلام شود و سال كه تجديد مى‏شود، خاطره آن روز نيز تجديد گردد، كه در اصطلاح به آن «عيد» مى‏گويند.

حضرت مسيح از خداوند خواست كه مائده‏اى از آسمان براى او و حواريين بفرستد و چنين گفت:

»...ربّنا أنزِل علينا مائدةً من السماء تَكُونَ لنا عِيداً لأوّلِنا و آخِرِنا و آيةً منك و ارْزُقْنا و أنتَ خيرُ الرّازقين».

...پروردگارا! از آسمان براى ما خوراكى بفرست تا آن روز براى پيشينيان و آيندگان ما جشن و سرور و نشانه‏اى از عظمت تو باشد و ما را روزى ده كه بهترين روزى‏دهندگانى.

تا اين‏جا با منطق قرآن در ميمنت و نحوست ايام، آشنا شديم يعنى اين‏كه روزها بالذات شومى ندارند و به خاطر رويدادى بد، شوم شده‏اند و آن هم نسبى است نه مطلق.   انشاءاللّه در شماره آينده اين بحث را از ديدگاه روايات دنبال مى‏كنيم.

سایر عناوین شماره اخیر مکتب اسلام

مروری بر ترفندهای بنی امیه و  بنی عباس ،توطئه مسجد ضرار ،عیس بن مریم  علیه السلام در رحم مادر ،بازگشت به قرآن ، ترکیب جمعیت بحرین،  نیایش و آثار مثبت آن در سلامت روان ،چهار زن  بهشتی ، تشدید برخی از بیماری ها  و ...دیگر عناوین  ششصد و دوازدهمین شماره مکتب اسلام را تشکیل می دهند.

علاقه مندان با تلفن 7742384 -0251تماس بگیرند.

.................

1) فصّلت: 9 و 10.
2) مُلك: 3.
3) دخان: 3
4) فصلت: 16.
5) قمر: 19.
6) الحاقه: 7.
7) مائده: 114.
منبع: حوزه نیوز
 

اخبار حوزه: آیت الله حسيني بوشهري در جمع طلاب و اقشار مختلف مدرسه نواب مشهد، با اشاره به حديث «... مَن طَلَبَ العِلمَ للّه‏ِ لَم يُصِبْ مِنهُ بابا إلاّ ازدادَ بهِ في نَفسِهِ ذُلاًّ ، وفي النّاسِ تَواضُعا ، وللّه‏ِ خَوفا ، وفي الدِّينِ اجتِهادا ، وذلكَ الّذي يَنتَفِعُ بِالعِلمِ فَليَتَعَلَّمْهُ ، ومَن طَلَبَ العِلمَ لِلدّنيا والمَنزِلَةِ عِندَ النّاسِ والحَظوَةِ عِندَ السُّلطانِ لَم يُصِبْ مِنهُ بابا إلاّ ازدادَ في نَفسِهِ عَظَمَةً ، وعَلى النّاسِ استِطالَةً ، وبِاللّه اغتِرارا ، ومِنَ الدِّينِ جَفاءً ، فذلكَ الّذي لا يَنتَفِعُ بِالعِلمِ ، فَلْيَكُفَّ وَلُيمسِكْ عَنِ الحُجَّةِ عَلى نَفسِهِ ، والنَّدامَةِ والخِزيِ يَومَ القِيامَةِ ...(روضة الواعظين : 16 / منتخب ميزان الحكمة : 400)»، آن را منشور طلبگي خواند و خاطرنشان كرد: چند اصل كليدي در اين حديث هست كه بايد در دوران طلبگي مورد توجه قرار داد.

وي، احساس كوچكي، تواضع، ترس از خدا، دقت در تحصيل، را از مهمترين نكات برداشت شده حديث فوق به عنوان منشور طلبگي دانست.

امام جمعه قم با بيان اين مطلب كه قبل از پيروزي انقلاب، مشكلاتي مانند ممانعت ساواك، برای حضور علاقه‌مندان در حوزه‌های علمیه وجود داشت، تأكيد كرد: در عين حال، طلاب آن دوران شنیدن علم، حفظ و عمل به آن و ترویج آن را  چند اصل طلبگي خود دانسته و به همين جهت با همه مشكلات، در اين مسير فعاليت داشتند.

عضو هیئت رئیسه جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، بابيان اين مطلب كه نبايد انگيزه طلبگي، مدرك گرايي و اشتغال به كار دولتي باشد، زيرا اين امر ادني‌ترين انگيزه است، گفت: نظام جمهوري اسلامي خواهان افرادي است كه مدافع، خادم و زينت اين نظام باشند و فردي كه كاملاً به اين نقطه نرسيده و رشد نكرده است، مورد اقبال نخواهد بود.

وي با اشاره به اين كه اگر فرد ملّا شود، مورد احترام و اقبال قرار مي‌گيرد، تصريح كرد: غير از احساس كوچكي و عبوديت، بايد برخورد و رفتار طلبه با مردم، متواضعانه باشد.

عضو خبرگان رهبري خطاب به طلاب علوم ديني توصيه نمود: وقتشان را به گعده نگذرانند؛ بر نماز شب مقيد باشند؛ ظاهرسازي نكنند؛ امانت‌دار باشند و از نزديك شدن به گناه هراس داشته باشند.

امام جمعه قم با اشاره به حديث «من استوى يوماه فهو مغبون، ومن كان آخر يوميه خيرهما فهو مغبوط، ومن كان‏آخر يوميه شرّهما فهو ملعون، ومن لم ير الزيادة في نفسه فهو إلى النقصان، ومن كان إلى‏النقصان فالموت خير له من الحياة»، ابرازداشت: بنابر اين حديث شريف، كسى كه دو روزش مساوى باشد او مغبون و زيان ديده است، و كسى كه روز دومش، بهترين آن دو روز باشد، بر او بايد غبطه خورد، و كسى كه آخرين دو روزش، بدترين آن دو باشد، او ملعون است، و كسى كه در خود پيشرفتى نبيند، او به سوى كاستى در حركت است، و كسى كه به سوى كاستى باشد، مرگ براى او بهتراز زندگى خواهد بود.

آیت الله حسيني بوشهري به حديث « إنّ اللَّه یحبّ إذا أنعم على عبده أن یرى أثر نعمته علیه» اشاره كرد و ابرازداشت: رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) مي‌فرمايند كه خدا دوست دارد که وقتى به کسى نعمت داد، اثر نعمتش بر او آشکارا دیده شود.

 دبیر دوم شورای عالی حوزه های علمیه با اشاره به اين مطلب كه با توجه به اين كه نعمت‌هاي خداوند بسيار زياد و غير قابل شمارش است، خطاب به طلاب گفت: حضور در صف سربازي امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف) و فراهم بودن زمينه براي بهره گيري از قرآن و كلمات نوراني اهل بيت (عليهم السلام)، الهام بخش و اندرز دهنده مي‌باشد كه از جمله نعمت‌هاي بسيار عالي است.

عضو هیئت رئیسه جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، تصريح كرد: فلسفه ورود به طلبگي، برنامه آينده و افق روشن روبرو از جمله نكات مهمي است كه اگر براي طلبه حل نشده باشد، ادامه مسيرش با ترديد همراه خواهد بود و ترديد در مسير، درست نيست.

عضو خبرگان رهبري ادامه داد: در مسير طلبگي بايد برخي از امور را از مخيله، فكر، اراده و تصميم جدا نمود و از آن دوري كرد؛ زيرا برخي امور ضد و نقيض همند و قابل جمع نيستند.

وي در ادامه به تبيين و توضيح حديث « اَشَدُّ النّاسِ حَسْرَةً، يَوْمَ القِيامةِ رَجُلُ أَمْكَنَهُ طَلَبُ العِلْمِ فِي الدُّنيا فَلَمْ يَطْلُبْهُ وَ رَجُلٌ عَلَّمَ عِلْماً فَانْتَفَع بِهِ مَن سَمِعَهُ مِنْهُ دُونَهُ»( «نهج‌الفصاحه»/ (ح 305) پرداخت و گفت: دو دسته، فرداي قيامت بيش از ديگران حسرت خواهند خورد کسانی که زمینه طلب علم را داشته‌اند و آن را فرا نگرفته‌اند و دسته دوم گروهی هستند که علم را آموخته‌ اند و به دیگران آموزش داده و آنها از آن علم سود برده اند ولی خودشان سودی نبرده‌اند.

آیت الله حسيني بوشهري با مقایسه شرايط امروز طلاب با شرايط و فضاي تحصيلي گذشتگان، اظهارداشت: افرادي مانند شهيد مطهري كه براي تهيه مايحتاج و حتي نان خود در سختي بوده اند، امروزه ثمره زيادي براي جامعه داشته و دارند.

وي افزود: متأسفانه برخي افراد دچار «سوفَ سوفَ» هستند و فكر مي‌كنند كه هنوز براي آينده وقت دارند.

عضو هیئت رئیسه جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، با اشاره به فرمايش اميرالمؤمنين (عليه السلام) در خطبه متقين، افزود: ترتيب اثر ندادن و عمل نكردن به آنچه فرد آموخته و خوانده، مشكلي است كه بايد متوجه آن بود.

منبع: حوزه نیوز

اخبار حوزه: حضرت آیت الله صافی گلپایگانی در پاسخ به سوالی پیرامون حکم امام جماعت غیر روحانی، حکم اصل مسأله را جواز دانسته و بیان داشتند: بايد همان سيره سلف را كه سنگر نماز جماعت هميشه با امامت علماء و روحانيون برقرار بود حفظ شود. مبادا كج‌انديشان در اين سنت‌ها رخنه ايجاد نمايند. 
متن سوال و پاسخ این مرجع تقلید بدین شرح است.

محضر مبارك مرجع بزرگ شيعه حضرت آيت الله العظمي صافي گلپايگاني دام‌ظله

با سلام؛
اخيراً در بعضي از مساجد، نماز جماعت به امامت غير روحاني تشكيل مي‌شود و مأمومين به ايشان اقتدا مي‌نمايند. بفرماييد آيا اين كار از نظر شرع مقدّس جايز است؟
با تشكر/جمعي از نمازگزاران

 

 بسم الله الرحمن الرحيم
عليكم السلام و رحمةالله
حكم اصل مسأله، جواز است؛ حتي اقتداي روحاني و مجتهد به غير مجتهد و روحاني؛ و شرط امام جماعت، ايمان و عدالت، و اگر مأمومين مرد يا مختلط از مرد و زن باشند ذكورت است.

اما در جماعت مساجد، با توجه به اين‌كه نماز، خلف عالم، ثوابش به اضعاف مضاعف بيشتر است، و سيره بر اين مستقرّ شده كه ائمه جماعات در اين سنگر مقدس، تبليغ دين و احكام، و بيان حلال و حرام و ارشاد عوام، و امر به معروف و نهي از منكر و دفع شبهات مي‌نمايند، عنوان بزرگي شده است كه در اصلاح جامعه و پيشبرد سياست‌هاي اسلامي و دعوت به خير، نقش حياتي دارد، و در زمان ما بعض روشن‌فكرنماها، علماء را مانع از نيل به مقاصد سوء خود مي‌دانند، و جماعت با غير روحاني و غير ملبّس را ترويج مي‌نمايند.

 
بايد همان سيره سلف را كه سنگر نماز جماعت هميشه با امامت علماء و روحانيون برقرار بود حفظ شود. مبادا كج‌انديشان در اين سنت‌ها رخنه ايجاد نمايند. البته به طور اتفاق، اگر امام روحاني راتب، معذور از حضور شد، اقتداء به غير روحاني، با شرايط بي‌اشكال و صحيح است والله العالم.

لطف الله صافي/4جمادي الثانية1433

 

اخبار حوزه: حضرت آیت الله العظمی سید محمد صادق روحانی همزمان با فرارسیدن ماه محرم نكاتی را به منظور برگزار شدن هر چه باشكوه تر مراسم عزاداری امام حسین (علیه السلام) خطاب به مسوولین هیاتهای مذهبی و عزاداران حسینی، تذکر داده اند که با هم میخوانیم:

توصیه به عزاداران

1) در ايام سوگواري اباعبد الله الحسين (علیه السلام) نماز بر عزاداری مقدم است. خود حضرت سيد الشهداء (علیه السلام) در جنگ كه از افضل عبادات بود از آن دست كشيد و نماز خواند، پس ما كه‏ ادعاى تبعيت از آن بزرگوار را داريم بايد نماز اول وقت را رعايت كنيم.

2) پوشيدن لباس سياه به خودى خود جائز است و اشكالى ندارد و در اين كه سياه‏پوشى از مصاديق زنده كردن امر ائمه شده و به نوعى بيان حزن به واسطه ظلم بر امام حسين‏عليه السلام است مطلبى است كه شکی در آن نيست .

3) برهنه شدن مردان در حال سينه زدن و زنجير زدن بر مرد جايز است ولي زن ‌ها نباید نگاه كنند.

4) دلیل سینه زدن برای ائمه علیهم‌السلام، تعظیم شعائر مذهبی است و به عنوان عزادارى بسيار توصيه شده و ‏از افضل مقربات است؛ و سينه و زنجير زدن در عزاداري كه منجر به كبودي و حتي جاري شدن خون مي شود جايز است.

5) اگر كسى به عنوان ترك يا استخفاف ‏نماز به نمازهاى يوميه اهميت ندهد و در عين حال در عزادارى شركت و مبالغ زياد خرج كند و ادعاى ‏شفاعت حضرت سيدالشهداء عليه‌السلام داشته باشد؛ بداند ترك نماز غير جايز است و امام صادق‏ عليه‌السلام درباره استخفاف به نماز فرمودند: «لا ينال‏ شفاعتنا من ‏استخف بصلاته»، ولى خرج‏ كردن در عزادارى اشكال ندارد.

توصیه به مسوولین هیأت‌ها

1) اگر روضه خوانى و سوگوارى امام حسين عليه‌السلام تا نيمه شب ادامه يابد به گونه اى كه موجب اذيت و آزار همسايگان محل شود؛ اشكال دارد.
 
2) استفاده از آلات موسيقى مانند اُرگ (از آلات موسيقى و شبيه پيانو است) و سنج و غير آنها در مراسم عزادارى حرام است و جائز نيست.

3) باقيمانده اموالى كه به عنوان هزينه‏هاى مراسم عاشوراى امام حسين عليه‏السلام جمع‏آورى مى‏شود، چنان‌كه مي‌شود نگه داشته و براي مراسم بعد استفاده شود و اگر ممكن نيست مي‌توانند در موارد خير ديگري صرف نمايند.

4) استفاده از هر چيزي كه علامت عزاداري است و شرعاً حرام نيست، مانند علم و ضریح در عزاي حضرت سيد الشهداء عليه السلام جايز و مطلوب است.

توصیه به بانوان

1) مداحی کردن زن برای زنان جایز است؛ مرثيه خواندن خانم‌ها با بلندگو در مجلس زنانه بدون شنيدن اجانب هيچ اشكالي ندارد. سينه‌ زدن خانم‌ها نيز در مجلس خانم‌ها هيچ اشكالي ندارد و رسیدن صدای آنان به گوش مردان رهگذر چنانچه صدايشان موجب تهييج شهوت نشود اشكالي ندارد.

2) حضور زنان با حفظ حجاب و پوشيدن لباس خاصى كه بدن آنان را بپوشاند، در دسته‏هاى سينه‌زنى و زنجيرزنى، در صورت حفظ حجاب و نگاه نكردن به بدن مرد نا محرم اشكال ندارد.
منبع: http://rohani.ir/page-1303.htm

به گزارش مرکز خبر حوزه، متن پیام این مرجع تقلید که در آن نصیحت پدرانه‌ای به فرزندان انقلابی خود کرده‌‌اند، بدین شرح است.

بسم الله الرحمن الرحيم

شك نيست كه دولت انگلستان از دشمنان قديمى ماست و همه ما خاطرات بسيار تلخى از دخالت‌هاى نارواى آنها در كشورمان داريم و همه مى‌دانيم اخيرآ شمشير عداوت را از رو بسته، و نه تنها خودش پيشگام در تحريم‌ها شده كه ديگران را نيز دعوت به اين كار مى‌كند كه اخيراً در بخشى از اين فعاليت‌هاى موذيانه ناكام مانده است.

و نيز مى‌دانيم كه هدف دولت‌هاى استكبارى جلوگيرى از پيشرفت‌هاى علمى ما و وادار ساختن ما به تسليم در برابر منافع نامشروع آنهاست كه بحمدالله تاكنون با شهامت ايستاده‌ايم و در آينده نيز به توفيق پروردگار شجاعانه خواهيم ايستاد.

ولى مهم اين است كه گاهى كارهايى فراتر از قوانين از سوى بعضى از جوانان عزيز احساساتى انجام مى‌گيرد، كه بهانه مهمى به دست دشمن ماجراجو مى‌دهد و هزينه‌هاى زيادى بايد براى آن بپردازيم، مانند همين حادثه اشغال سفارتخانه كه سبب شد آنها با جنجال و هوچى‌گرى سعى كنند شكستى را كه از مجلس خورده بودند، جبران كنند و إن‌شاءالله موفق نخواهند شد.

به احتمال بسيار قوى در اين‌گونه موارد افراد نفوذى خود را به ميان جوانان پاكباز مى‌فرستند تا دست به تخريب و اقدام‌هاى ديگرى بزنند و در سطح جهان بر ضد ما تبليغات وسيعى راه بيندازند كه انداختند.

اينجانب به همه اين عزيزان نصيحت پدرانه مى‌كنم در اين‌گونه موارد فراتر از قانون گام بر ندارند و بدون اجازه رهبر بزرگوار انقلاب و مقامات مسئول اقدامى نكنند، شرائط منطقه كاملا به نفع ما و به زيان آنهاست. آنها درصددند با بهانه‌هايى اين شرايط را بر هم زنند، بسيار بايد هوشيار باشيم و بهانه به دست آنها ندهيم.

مخصوصآ در آستانه انتخابات احتياج به آرامش زيادى در داخل داريم تا بتوانيم شركت حداكثرى مردم را إن‌شاءالله جلب كنيم. من به عنوان يك وظيفه شرعى در برابر سؤالات زيادى كه در اين ايام از دفتر ما شد لازم دانستم با صراحت با شما عزيزان گفتگو كنم. شما هم إن‌شاءالله به وظيفه شرعى خود عمل خواهيد كرد. والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته

اخبار حوزه: حضرت آیت الله العظمی سید محمد صادق روحانی همزمان با فرارسیدن ماه محرم نكاتی را به منظور برگزار شدن هر چه باشكوه تر مراسم عزاداری امام حسین (علیه السلام) خطاب به وعاظ و مداحان، یادآوری کرده اند که با هم می خوانیم:

توصیه به منبری‌ها و وعاظ

1) دقت شود که هدف اساسى از منابر شريف حسينى و هيأت‏ هاى معظم عزادارى احياى امر اهل بيت‏ عليهم السلام از طريق بیان مظلوميت و مصيبت‏هاى ايشان و تبيين ارزش‏ها و اصول آنها مى‏باشد؛ در نتيجه اگر موضوع سياسى، ابعاد شرعى و دينى داشته باشد در سايه موازين شرعى، پرداختن به آن در منبر صحيح مى‏باشد والا بیان مسایلی صرفا سیاسی صحیح نیست .

2) از سخنوران دینی می خواهم که تمام تلاش خود را در راه نشر معارف ائمه معصومین (علیهم السلام)، بیان احکام شرعی و تحکیم باورهای دینی به کار بگیرید. همچنین با استفاده از ادله نقلی محکم و استدلال های عقلی به شبهات انحرافی پاسخ دهید تا از طرفی، باورهای مؤمنان را محکم تر از گذشته گردانید و از سوی دیگر ضمن اثبات اصالت منبر و کارآمدی آن ،بی پایه بودن ادعاهای افراد مغرض مبنی بر ناتوانی و ناکارآمدی منبر حسینی در بیان معارف الهی را بر همگان آشکار نمائید.

3) در راست و دروغ بودن روضه‌ها، يك مطلب که در كتب متعدد موثق، آمده باشد يا در يك كتاب موثق آمده باشد كافي است و اگر در كتاب موثقي مطلبي به صورت غير مشهور آمده باشد، خواندن آن به عنوان روضه و مصيبت جايز است.

توصیه به مداحان

1) ذاكران و مداحان كه بعضي روضه‌ها را با آهنگ‌هاي موسيقي يا قريب به آن مي خوانند؛ توجه کنند موسيقي مطلقا حرام است ولو در روضه خواني باشد.

2) خواندن مصيبت، مثلا روايت اهل بيت علیهم‌السلام به صورت خودماني و به قصد اشك ريختن، چنانچه مصيبت مجعول نباشد؛ يعني در كتب تاريخ و روايات ذكر شده باشد، اشكال ندارد، بلكه خوب هم هست. 
 
3) استفاده از سبك‌هاي خواننده‌ها (چه خواننده‌هاي غربي و چه داخل كشور) براي مداحي اهل بيت عليهم السلام؛ چنان‌چه توأم با موسيقي و غناء باشد، جائز نيست، در غير اين صورت اشكالي ندارد.

4) خواندن اشعاری كه مي‌گويند: «خداي من حسينه»، «مستم و حيدر پرستم»، «رب بي نياز من يا ثارالله» و...؛ كفر آميز است و بدون ترديد خود آن امام (ع) از اين اشعار ناراحت مي‌شوند. حيف است مجلس عزاداري (كه آن قدر فضيلت و ثواب براي خواننده و شنونده و تشكيل‌دهنده آن مجلس ذكر شده) مبدل به مجلس معصيت بشود. حتما پرهيز كنيد.

5) شنيده‏ام در ايام عزادارى و ذكر مصيبت حضرت سيد الشهداء عليه السلام مطالب غلوآميز بسيار رائج شده است و به همين دليل بهتر است در هنگام مداحى منابع آن را براى مردم ذكر كنيد. و توضيح دهيد كه از كتب و منابع موثق و مجاز استفاده مى‏كنيد. مداحى منصب بزرگ و بسيار با فضيلتى مى‏باشد و شايسته است كه با مطالب غير مشروع و غير صحيح آن را خدشه دار نكنيد.

منبع: http://rohani.ir/page-1302.htm